ตอนนี้ก็เหลืออีก 1 วัน จา 1 ปีแระ

อดีตก็คืออดีต

ดังนั้นก็คงถึงเวลาต้องลืม

เพราะคนที่เราจำ เค้าลืมเราไปหมดแล้ว

คนที่ทำให้หลายๆ อย่างในชีวิตเปลี่ยนไป

ทุกๆ อย่าง ย่อมมีเวลาของมัน

ตอนนี้มันคงจะหมดเวลา เวลาที่เฝ้าคอยนับมาตลอด

หมดแล้วล่ะ

ไม่อยากจะจำอะไรอีกต่อไปแล้ว

เค้าเลือกที่จะลืม เอยก็จะลืมด้วยเหมือนกัน

ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าจะกลับมาคุยด้วยทำไม

ในเมื่อไม่ได้คุยกันจะ 1 ปีแล้ว

กลับมาให้ความหวังกันทำไม ในเมื่อไม่ได้รักกันแล้ว

แค่คัยซักคน

และชั้นต้องการแค่คัยซักคน

อยู่ตรงนี้ ยืนเคียงข้างชั้นทุกวันเวลา

สุขและทุกข์ไปกับชั้น วันที่เจอเรื่องเลวร้ายมา

จะมีคัยบ้างมั้ย

ขอบคุณท้องฟ้า

ชั้นไม่ได้ขออะไรตอบแทน แค่ได้รักเทอต่อไป

แม้ว่าสุดท้ายต้องจากกันไป

แต่จะรักให้ถึงวันนั้น

ขอบคุณท้องฟ้าที่ส่งเทอมาให้ชั้นร๊ากก

แม้จะเป็นรักข้างเดียวก็ตาม แต่ชั้นนั้นไม่สนใจ

แม้เจ็บขนาดไหน จะขอรักเทอสุดหัวใจ

จะขอรักเทอคนเดียวเรื่อยไป

แค่นี้ตัวช้านก็พอจัย

รอเทอหันมา

รอซักวัน ให้เทอหันมา

รอซักวันทั้งที่ไม่รุ้ว่าเมื่อไร

รอแต่เทอ อยากให้เทอรุ้ เทอได้เข้าจัย เห็นจัยกันบ้างมั้ย

ชั้นรักเทอ

M!Zz ทุกๆ คน

M!Zz พี่ชาย น้องสาว พี่สาว น้องชาย ทุกคนน

ไปแระ

จะไปลดหุ่นน

หวาดดีคร๊าบบ

สอบเสดแร้วล่ะวันนี้ ปิดเทอมแร้น ผิดเทอมแร้นน

วันนี้ก็ไปดูหนังมา เรื่อง The Gig 2 อ่ะ

ก็หนุกนะ แต่ว่า จบแบบแปลกๆ ยังไงไม่รู้

วันนี้ตอนก่อนสอบวิชาสุดท้าย ปลั๊กก็บอกว่าพี่พีมา

ไอ้เราก็สายตาสั้นแล้วไม่ได้ใส่แว่นออกมาจากห้อง

ก็เรยมองไม่เห็นก็เลยเดินไป

ดูน้องก็เดินเอากล่องของขวัญมาให้

บอกว่า พี่พีฝากมาให้

เสดก็เดินไปหาพี่แก พี่แกบอกว่ามารอรับญาติ

แล้วพี่แกก็เลยขับรถออกไป

เพราะว่าเราก็จะเข้าสอบต่อ

ทำข้อสอบไปยิ้มไป แบบตลก ไม่คิดว่าแกจะมา

พอสอบเสดก็เลยโทรหาพี่แก ถามว่าอยู่ไหนแล้ว

พี่แกไม่มีไรทำก็เลยขับรถกลับมาเล่นด้วย

คุยกันนานมั่กๆ อ่านะ

แบบว่าอาจจะทำให้หลายคนเข้าใจผิด

"พี่แกไม่ได้ขับรถมาจากโคราชเพื่อเอาของขวัญมาให้เค้านะ พี่แกมารับอา ^^"

พอคุยกันเสด เพื่อนจะไปดูหนังกันแล้ว

แล้วพี่แกอยากกินไอติม ไอ้เราก็อธิบายทางไม่ถูก

แต่ไปถูกไง ก็เลยพาพี่แกไปกินแดรี่ควีนแทน

แล้วเราก็ไปดูหนัง ตอนแรกพี่แกว่าจะเดินขึ้นไปด้วย

แต่ว่าเรากลัวเพื่อนว่า ก็เลยไม่ได้ให้ไปด้วย แล้วพอขึ้นไปถึงที่จะดูหนัง แฮมก็ถามว่า แล้วพี่พีล่ะ เราก็เลยบอกว่า กลัวเพื่อนว่า พี่แกก็เลยจะไปแล้ว พี่แกไม่มีอะไรทำ สุดท้ายก็เลยได้ตามพี่แกมาอีกรอบ พอจะดูหนัง พี่แกก็เลยกลับ บอกว่าจะไปเล่นบาส

ก็เครียดอยู่นะกลัวเพื่อนว่า จิงๆ จะไม่ไปนั่งคุยตรงนั้นหรอก แต่พี่แกเป็นคนเลือกที่นั่งเองอ่ะ ที่พีแกได้มาเพราะ อาพี่แกจะพาไปเที่ยวลาว พอกลับมาก็จะไปกรุงเทพต่อ

ดีเนอะ ไม่ต้องเรียนพิเศษเยอะๆ แบบเรา

กลัวคนเข้าจายผิดอ่ะนะ แต่คือ ไหมเข้าใจไงว่าเป็นพี่ชาย กับ น้องสาว ไม่ได้เป็นอะไรมากกว่านั้น หลายๆ คนก็อาจจะเข้าใจผิดไปแล้วด้วยซ้ำ

ก็บอกไว้ ณ ที่นี้เรยนะค๊าบบ

พี่พี เป็นพี่ชาย เค้าน๊า.... ^^

สอบเสดแล้วว สบายจาย ย ย

ของขวัญที่พีแกให้ เป็น ตุ๊กตาหมีสีชมพู อ่ะนะ

ไว้จะเอารูปมาลงให้ดูกาน น น

หวัดดี กลับมาบ้านแล้วว เย้!! หลังจากไปเข้าค่ายมา 1 เดือน ที่บอกว่ากลับมาพร้อมกับความว่างปล่าวอ่ะเหรอ เพราะว่า... หลายๆ คนน่าจะรู้แล้วอ่ะนะว่า... เอยกะเตเลิกกันแล้ว แต่รู้แค่นั้นแหล่ะดีแล้วว ดีจายมากเลยกว่าจะได้กลับบ้านมาอัพ my space คิดถึงคอมมากมาย กลับมาถึงออนเอ็มอย่างแรกเลย ข้าวของเนี่ยยังไม่ได้เก็บเล๊ยย แม่ด่าจะตายแล้วตอนนี้ 555

ตอนนี้รู้สึกไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่แล้วอ่ะนะ แบบว่า.. เริ่มทำใจได้แล้วอ่ะ มันก็จะเดือนแล้วหนิแต่ก็ยังไม่ได้ว่า ลืมเตได้แล้วหรอกนะ เพราะเอยคงไม่สามารถลืมเค้าได้ เตเป็นความทรงจำที่ไม่อาจลบเลือนได้เลย แต่ไม่ได้ถึงกับว่าเอาเตมาปิดกั้นตัวเราเองหรอกนะ เพราะยังไงซะ เตกะเอยก็คงจะกลับมาเหมือนเดิมไม่ได้อยู่ดี เป็นเหมือนเส้นขนานแล้วล่ะ ตอนนี้ต้องเริ่มชีวิตใหม่ เปิดรับสิ่งใหม่ๆ ให้เรื่องที่ผ่านมาเป็นความทรงจำในอดีตที่เราเคยมีก็พอ

เหนื่อยมากมายเลยอ่ะนะ เซ็งมั่กๆ เครียดจัดช่วงนี้อ่ะนะ แต่น้อยกว่าตอนที่เลิกกันกะเตใหม่ๆ ตอนที่เลิกกะเตอ่ะ ไปเล่น Squash 3 ชั่วโมงต่อกันไม่ได้พักเลย แล้วก็เล่นซ้ำอีก 3 ชั่วโมงในวันต่อมา ทั้งๆ ที่รู้ว่าข้อมือมันมีอาการแล้ว หลังจากนั้นข้อมือก็เคล็ด เล่นอะไรไม่ได้มา 1 อาทิตย์เต็มๆ แบบว่าอ่ะนะ เซ็งโคดแล้วข้อมือด้านขวาด้วย พยาบาลเค้าบอกว่าถ้ายังเล่นซ้ำอีกข้อมือจะใช้งานไม่ได้อีกเลย คือ... เล่นกีฬาที่ใช้ข้อมือไม่ได้เลยตลอดไป ไอ้เรากลัวเสี่ยง ก็เลยไม่ได้เล่นอะไรเลย 1 อาทิตย์เต็มๆ แต่ว่าก็ยังมีแอบอ่ะนะแบบว่ามันไม่เจ็บแล้ว ก็เลยเล่น มันก็มีอาการเตือนๆ ก็เลยไม่ได้เล่นเยอะเหมือนช่วงแรกๆ อยุ่ที่นั่นอ่ะเรียนหนักมากมาย น่าเบื่อ เรียนวันละ 6 ชั่วโมง กิจกรรมตอนเย็นอีก 2 ชั่วโมง เซ็ง เครียด เลยย

ก่อนกลับมาเพื่อนร้องไห้กันอีกแล้วอ่า.. เศร้าเลยย กลับมาถึงกรุงเทพมันโทรถามละอยู่ไหนอ่ะนะ แบบว่ากลุ่มเรารักกันดี เรียนรู้อะไรๆ เยอะแยะด้วยกัน ถึงค่ายจะจบไปแล้วแต่

“มิตรภาพระหว่างเรา” ไม่มีวันจบไป เหมือนกันกะเพื่อนๆ sTz*Club เนี่ยแหล่ะ

Friends FoReVeR