A l 0 n 3 的个人资料(( AeaY ❤ ... ))*照片日志列表更多 工具 帮助

日志


1月7日

เหนื่อยจัง

       ตอนนี้เนื๊อยเหนื่อย เหนื่อยแบบที่ว่าไม่มีสาเหตุ เค้าก็มะรู้หรอกนะว่าทำไม อาจจะเพราะว่าเรื่องที่ทะเลาะกะไหมก็ได้มั้ง เค้าไม่เข้าใจเลยว่าเค้าทำอะไรให้ไหมโกด ถึงได้ทะเลาะกัน แล้วปกติเวลาที่ทะเลาะกันก็ไม่เคยหนักขนาดนี้เลย เค้ากลัวเรา 2 คนจะไม่เหมือนเดิม กลัวจิงๆ นะ เค้าไม่อยากเสียเพินไปเลย แต่ในเมื่อไหมเลือกเองหนิ เลือกมันเอง เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ก็อยากให้รุ้เสมอนะ ว่าเค้าจะยังอยู่กะไหมตลอด มีอะไรก็พูด ก็ปรึกษาเค้าได้เหมือนเดิม แม้ว่าเราจะไม่เหมือนเดิมแล้วก็เหอะ อีกอย่างคนที่ไหมเลือกไม่ใช่เค้า แต่มันก็คงจะดูแล เอาใจใส่ไหมได้มากกว่าเค้าล่ะเนอะ ไหมถึงได้เลือกมัน อยู่กะมันแล้วสบายจายกว่าอยุ๋กะเค้า เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร อีกอย่างมีคนมาแทนที่เค้าแล้ว เค้าก็ต้องถอยออกมาเหมือนกัน เพราะอยู่ไปก็รู้สึกว่าเป็นส่วนเกิน หวังว่ามันคงจะดูแลไหมได้ดีพอ รับอารมณ์ไหมได้ทุกๆแบบ เหมือนที่เค้าทำได้และสมควรจะทำได้ดีกว่าเค้า
 
       ไหมไม่สนจายเค้า เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่อยากให้รู้บ้างว่า โลกนี้ยังมีเค้าอยู่นะ ไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้ เค้าก็เจ็บเป็น ร้องไห้เป็นเหมือนกัน ไม่ใช่ไร้ความรู้สึก คิดบ้าง เค้าอาจจะตามใจไหมเกินไปก็ได้ แต่ยังไงเค้าก็คิดว่าเค้าทำดีที่สุดในหน้าที่เพื่อน ที่เค้าจะทำได้แล้วล่ะ เค้าคิดว่าอะไรที่ดีที่สุดแล้วเค้าเอาให้ไหมแล้วอ่ะนะ แล้วแต่ไหมจะคิดเองละกัน แล้วก็ตอนนี้ไหมเลือกมันแล้วหนิ เค้าก็ไม่จำเป็นแล้ว แต่เค้าก็ยังเป็นเพื่อนไหมเหมือนเดิมนะ ไม่เปลี่ยนแปลงไปหรอก แค่เรา 2 คนไม่เหมือนเดิมแล้วเท่านั้นเอง
 
 
 
อย่างที่บอก รักทุกคนเสมอ และ ตลอดไป
รักเพื่อนๆ มากนะ
อดีต Pink @3@y รักแก๊งเสมอ
12月5日

We Are Friends FoReVeR ช่ายมั้ย???

       อ่าน space ของบีๆจังแล้วแม่งเครียดเลย  อีกแค่ปีเดียวเองอ่ะนะ เราก็ต้องจากกันแล้ว แม้ว่าบางคนอาจจะอยู่เบ็ญต่อ ก็อาจจะได้เจอเพื่อนๆ บ้าง แต่สำหรับเรา ต้องพยายามอย่างสูงเพื่อสอบชิงทุน แต่อย่างว่าล่ะนะ ถ้าสอบได้ไปเรียน 1 ปี แล้วโฮสที่นั่นเค้าจะส่งเรียนต่อ เพราะรู้จักกัน ไม่อยากรีบไปไหนเลย อยากหยุดเวลาไว้ตรงนี้ ที่มีทั้งเรา เพื่อนๆ sTz*Club รวมถึงเต ไม่อยากให้เวลาผ่านไปไหนเลย เพราะเราคงไม่มีช่วงเวลาแบบนี้อีกแล้ว
 
       รู้มั้ยว่าเราให้เลือกระหว่าง เรียนโรงเรียนนานาชาติที่ไทย กะ สอบทุนไปเรียนอเมกา เราเลือกที่จะอยู่นานาชาติในไทยมากกว่า เพราะอย่างน้อยก็จะได้กลับมาเจอเพื่อนบางคนบ้าง แม้ว่าจะเจอไม่ครบแต่ก็ยังไม่เจอ
แต่ถ้าไปอเมกา น๊านนานเลยแหล่ะ เราถึงจะได้กลับมา แต่ยังไงซะ เวลาที่เหลืออีก 1 ปี เราก็จะใช้เวลาอยู่กะเพื่อนให้มากที่สุด แล้วก็ต้องใช้เวลา 1 ปีที่มีอ่านหนังสือเตรียมสอบเรียนต่อ กะ สอบชิงทุนด้วย รู้สึกแปลกๆ ยังไงก็ไม่รุ้ อีกแค่ปีเดียว เหอะๆ หลายๆคนที่ได้อ่านอาจจะคิดว่า 1ปีเนี่ยมันนานนะ แต่สำหรับเรา 1 ปี สั้นนิดเดียวเอง
เราต้องใช้เวลาอีกเยอะในการปรับตัวเข้ากับสังคมใหม่ๆ เพื่อนใหม่ ที่ไม่มีคำว่า "sTz*Club" อีกต่อไป แม้ว่าจะไม่มีอยู่ในสังคมนั้นๆ แต่จะมีคำนี้อยู่ในใจของเราตลอดไป เพื่อนๆ อาจจะคิดว่ามันดูเว่อร์นะ ที่จะอยู่ในใจตลอดไป แต่ยังไงๆ เราก็จะจำมันไม่เรื่อยๆ เพราะเป็นกลุ่มเพื่อนที่ทำให้เราได้ปรับเปลี่ยนตัวเองเยอะ ทำให้เรารู้ว่าตัวเองเป็นยังไง ทำให้เรารู้แล้วว่า เนี่ยล่ะ "เพื่อนแท้" ทั้งๆที่เพื่อนบางคนที่อยุ่กะเรามา 6 ปี เรากลับไม่รู้สึกเลยว่า "เพื่อนแท้เป็นยังไง"
 
       ความเครียดก็เริ่มมาเยือนแล้วล่ะ เพราะเวลาที่เหลืออีก 1 ปีต้องใช้เรียน ให้เวลาอยู่กับเพื่อน ใช้เวลาเตรียมตัวสอบ และทำหลายๆอย่าง จนทำให้รู้สึกว่าไอ้ 1ปี เนี่ยมันไม่พอ แต่ยังไงเราก็มีเวลาแค่ 1 ปีอ่ะนะ เพื่อนๆ ก็ต้องแยกย้ายกันไป ไอ้พวกเด็กเก่งก็ต้องไปเตรียม ไปมหิดลอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าเราจะได้รวม sTz*Club กันอีกเมื่อไหร่ ถ้าแยกกันไปแล้ว รู้สึกหดหู่ขึ้นมาเลย เวลาที่เหลือ เราต้องรักกันให้มากๆ สามัคคีกัน เพราะมันอาจจะไม่เหลือให้เราเป็นแบบนี้อีกแล้วก็ได้ ระยะเวลา1ปีเป็นอะไรที่ทำให้รู้สึกแย่เหลือเกิน เมื่อไหร่นะ ที่เราจะเป็นแบบนี้ตลอดไป ไม่ต้องจากกันเหมือนเวลาที่กำลังจะมาถึง
 
 
 
 
"กว่าจะรักเท่าวันนี้ กว่าจะมีคัยมาเข้าใจต้องใช้เวลา ใช้เพียงมองตากันเมื่อไร"
 
"ชั้นจะจำเทอไปในแบบนี้ จำความรู้สึกนี้เก็บอยู่ในหัวใจ เมื่อยามที่ไกลกัน ฉันจะมองเธอเป็นครั้งสุดท้าย จะจำทุกอย่างไว้ และจะมีหัวใจเก็บไว้ให้เธอคนเดียว ฉันสัญญา"
"ต่อไปนี้คงไม่มีคนมา Take Care อยากให้เทอดูแลตัวเองให้ดี"
 
 
 

 
 
รักเพื่อนๆ sTz*Club เสมอ และ ตลอดไป
รักพ่อกะแม่มากๆๆๆๆๆๆ
รักเฮียอิกจ์ เจ้เอม เจ้จ๋า พี่แอ้น มากๆๆ
รักเตเสมอ และ จะรักเตคนเดียวตลอดไป
รักเพื่อนที่ไม่ใช่ sTz*Club ทุกคนด้วย
รักคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต แม้จะทำให้เจ็บบ้างก็เหอะ
 

 
ขอบคุณเพื่อนๆ ที่ทำให้เค้ามีวันนี้
ขอบคุณพ่อกะแม่ของเราทุกคนที่ทำให้เราได้มีวันนี้ ให้เราได้เกิดมา
ขอบคุณพ่อแม่ของพวกเราทุกคน ที่ทำให้เราได้รู้จักกัน ได้เป็นเพื่อนกัน
ขอบคุณอาจารย์เฉลิม + อาจารย์ลินน์ที่ทำให้ห้องเราไร้เทียมทานใน ม.1 และทำให้เรารักกันมากๆ
ขอบคุณอาจารย์ที่ให้ความรู้พวกเรา
ขอบคุณเตที่ทำให้รู้จักความรักจิงๆ (รึป่าว)
ขอบคุณเตที่ทำให้รู้จักการรอคอย